Donderdag 5 April was het dan eindelijk zo ver, tijd voor de Efteling. Rene stond natuurlijk al een paar dagen te trappelen, ik vond het allemaal maar eng, ben als de dood voor achtbanen. Na de auto van de ouders te hebben gejat zijn we richting Kaatsheuvel gereden. Ik ben onderweg nog ergens in slaap gevallen en werd kort voor Kaatsheuvel wakker op muziek van K’s Choice. Parkeren ging prima, het was nog niet druk en het bleef de hele dag nog vrij rustig in het park. We zijn eerst de droomvlucht ingedoken en vervolgens stond Vila Volta op de planning alleen ging dat niet helemaal door. Een arme stakker was blijkbaar onwel geraakt waardoor de attractie voor even dichtging. Op welke volgorde we alle attracties hebben gedaan weet ik niet maar dit waren ze iig:
<
ul>
Volgens mij vergeet ik er nu nog een paar maar goed, we hebben aardig wat afgewerkt in een dag. Vogel Rok was de eerste achtbaan waar ik in ging sinds Walibi World Wavre, dat was zo’n 5 jaar geleden. Vogel Rok vond ik niet een bepaald prettige attractie, vooral het in het donker zijn waardoor ik volledig mijn orientatie kwijt ben vind ik maar niks.
Pegasus is dringen toe aan onderhoud. Van een houten achtbaan weet je dat hij niet al te soepel door de bochten gaat maar als je er met blauwe plekken uit komt is er toch serieus iets mis.
Pirana was geweldig (I like waterattracties). We zijn wel wat nat geworden maar geen volledige douche gehad, het was iig een verfrissende duik op een vrij warme dag.
Maar de clou van het verhaal was natuurlijk, De Vliegende Hollander, daar was het ons om te doen.
De eerste keer dat we in de rij stonden was er een wachttijd van ongeveer 40min. Na 40min. gaat dat piratendeuntje je aardig op de zenuwen werken maar goed, we stonden eindelijk op het dok. Het bootje verliet langzaam het dok waarna je een poort door gaat en je langs een gigantisch schip vaart waar een emmer waten naar boven wordt gehesen. Dan ga je de bocht om en wordt het karretje uitgelijnd met de takelbaan, dit alles gebeurt onderwater. Dan gaatie opeens, takel takel takel, dit alles in het pikkedonker. Opeens kom je met een schok tot stilstand in de takelschagt, lichten gaan aan, er flits wat en je ziet opeens dat er over water om je heen is, lang leve de sproeiers. Het takelen gaat verder totdat je boven bent. Daar gaat er een luifel open waarna je de baan in wordt gedropt. Na door twee bochten en een stukje baan te zijn geroetsjt. Dan kom je tot stilstand in het huisje voor de tweede, kleinere drop waarna je na een bocht in het water beland, om vervolgens weer rustig door te varen het dok in, waarna je uitstapt en het hele avontuur opnieuw kan beginnen.
De tweede keer was de achtrij gelukkig nog net geen 20min, dat ging allemaal een stuk sneller.
Verder hebben we een zooi afgewandelt, genoten van het goede weer en gewoon een ontzettend leuke dag beleeft, en dat in een attractiepark, dat had ik nooit gedacht.
Voor mensen die op zoek zijn naar foto’s hier alvast een korte slideshow en voor de hele zooi kun je in het album Efteling terecht.
|
|
|
|
0 Responses
Stay in touch with the conversation, subscribe to the RSS feed for comments on this post.